Een contact-QR-code zet je met één scan in iemands telefoon. De kunst op een kaartje is ruimte: een visitekaartje heeft er weinig, en een contactkaart is veel gegevens.
Houd alleen wat mensen nodig hebben
Elk veld maakt de code dichter. Naam, mobiel nummer en e-mail is wat de meeste mensen bewaren; een website en functie zijn mooi meegenomen. Een volledig adres en een notitie verdubbelen de code voor iets wat weinig mensen gebruiken.
| Formaat | Bevat | Het best voor |
|---|---|---|
| vCard 3.0 | Naam, bedrijf, functie, telefoons, e-mail, website, adres, notitie | De meeste kaartjes |
| MeCard | Naam, telefoon, e-mail, website, adres, notitie | Kleine kaartjes en korte gegevens |
Hoe klein hij kan
Een kaartje wordt gescand vanaf 15 tot 25 cm, dus met de vuistregel van tien op één is een code van 2 tot 2,5 cm genoeg, zolang de inhoud kort is. Controleer de modulegrootte op je printbreedte in plaats van te gokken: onder een paar tienden van een millimeter per module krijgen telefoons het moeilijk.
Op de opdrachtregel
Schrijf de vCard naar een bestand en laat qrencode het lezen met -r:
qrencode -o card.png -s 10 -l M -r card.vcf
zbarimg --raw card.png
De regels van een vCard eindigen op CRLF, en zbarimg toont het kaartje precies
terug zoals het in het bestand staat.
- Kies de velden die mensen echt bewaren.
- Maak de code als vCard, of als MeCard als hij heel klein moet.
- Stel de printbreedte in en controleer de modulegrootte en het scanlabel.
- Houd de rand rond de code vrij in het ontwerp van het kaartje.
- Print één kaartje en scan het met twee telefoons voordat je de doos bestelt.
